Doris Lessing przyznano Literacka Nagrodę Nobla 2007 uzasadniając wybór stwierdzeniem: ...jej epicka proza jest wyrazem kobiecych doświadczeń. Przedstawia je z pewnym dystansem, sceptycyzmem, ale też z ogniem i wizjonerską siłą.

...dlatego wyjątkowo (klubowicze koniecznie chcieli spotkać się na dyskusji w wakacje) na sierpniowe spotkanie w Dyskusyjnym Klubie Książki 27.08 wybraliśmy dwie lektury Noblistki : Piąte dziecko i Podróż Bena.

 Dyskutowaliśmy w Letnim jeszcze Ogrodzie Literackim, piękna pogoda zapewne, ale też dobra lektura i miłe klubowe towarzystwo zapewniło dużą frekwencję na spotkaniu. Dołączają nowi klubowicze. Tym razem witaliśmy w Klubie po raz pierwszy Panią Małogorzatę. Cieszymy się , że nasze grono klubowiczów się powiększa... A teraz już dyskusja...

 Żyjemy w świecie ludzi pięknych, szczęśliwych, młodych, bogatych, pełnych aktywności do późnych lat. Wszyscy chcemy tacy być, dążymy do doskonałości. Wszyscy chcemy być szczęśliwi, mamy do tego prawo, z tym, że stawiamy sobie pytanie (po przeczytaniu powieści) czy szczęście można zaplanować? Jak żyć kiedy w naszym życiu i idealnym planie, pojawia się rysa?  

Harriet i Dawid, bohaterowie "Piątego dziecka" również ulegli iluzji, że szczęścia wystarczy mocno pragnąć, trzeba tylko po nie sięgnąć i już je mamy na własność, wyłączność i wieczność. Dwoje młodych, inteligentnych ludzi spotyka się pewnego dnia na przyjęciu. Już po chwili wiedzą, że oto odnaleźli swe drugie połowy. Harriet i Dawid pobierają się i wspólnie zakładają z góry, że będą żyć szczęśliwie, w wielkim domu , z gromadą pięknych i zdrowych dzieci...jednak los przynosi im coś co zupełnie nie miało miejsca w ich planie życiowym...

Poważne sprawy współczesności, a nawet problemy o charakterze ponadczasowym, pisarka przedstawiła w sposób dość prosty i zupełnie zrozumiały, co sprawiło, że z ciekawością doczytaliśmy  Historię Bena  do końca, całość skłoniła nas do  przemyśleń. Warto marzyć, można planować, ale to co los nam przynosi nie zależy czasem od nas samych...