120. rocznica urodzin Samuela Beckett’a

Samuel Beckett urodził się 13 kwietnia 1906 roku w Foxrock, na przedmieściach Dublina w Irlandii.
Studiował filologię romańską w Dublinie, a następnie pracował jako lektor języka angielskiego w Paryżu. To właśnie tam związał się ze środowiskiem artystycznym i nawiązał znajomość z wybitnym pisarzem Jamesem Joycem, który wywarł istotny wpływ na jego wczesną twórczość.

Podczas II wojny światowej Beckett działał we francuskim ruchu oporu przeciwko okupacji niemieckiej, za co po wojnie został odznaczony. Większość życia spędził we Francji, pisząc zarówno po angielsku, jak i po francusku.
Jego styl stopniowo ewoluował w kierunku skrajnego minimalizmu, skupienia na egzystencjalnym doświadczeniu człowieka oraz poczuciu absurdu i bezsensu istnienia.

Najbardziej znanym dziełem Becketta jest dramat „Czekając na Godota” (1952), uznawany za jedno z najważniejszych osiągnięć teatru absurdu. Utwór przdstawiających dwóch bohaterów oczekujących na tajemniczą postać, stał się symbolem ludzkiego zagubienia i bezradności wobec świata pozbawionego jasnego sensu. Beckett stworzył również inne znaczące dramaty, min. „Końcówka” lub „Szczęśliwe dni”.

W 1969 roku został uhonorowany Literacką Nagrodą Nobla, za „twórczość, która – w nowych formach powieści i dramatu – odsłania ubóstwo człowieka współczesnego”. Mimo światowego uznania Beckett pozostawał osobą skromną, unikającą rozgłosu i życia publicznego.

Zmarł 22 grudnia 1989 roku w Paryżu. Dziś jest uznawany za jednego z najważniejszych przedstawicieli teatru absurdu i jednego z najbardziej wpływowych pisarzy XX wieku.

Jego twórczość – pełna ciszy, powtórzeń i egzystencjalnego niepokoju wciąż inspiruje kolejne pokolenia oraz skłania do refleksji nad kondycją człowieka we współczesnym świecie.